ایجنت در برابر گفتگو در PiGPT

ایجنت در برابر گفتگو دو ورودی جدا در اپ است، نه دو اسم برای یک صفحه. گفتگو یک نخ پرسش‌وپاسخ است. ایجنت یک مأموریت است: هدف را می‌گیرید، سیستم قدم‌ها را می‌چیند، اجرا می‌کند، و تا وقتی کار تمام شود یا گیر کند وضعیت را نشان می‌دهد.

اگر فقط می‌خواهید چیزی بپرسید، ایجنت را باز نکنید. اگر می‌خواهید چند کار پشت‌سرهم با نتیجهٔ مشخص انجام شود، گفتگوی خالی معمولاً وسط راه رها می‌شود.

گفتگو چه کار می‌کند

گفتگو برای پرسش آزاد است. پیام می‌فرستید، پاسخ استریم می‌شود، می‌توانید همان نخ را ادامه دهید، پیام را ویرایش کنید، یا پاسخ را بازتولید کنید. پیوست تصویر، انتخاب مدل، جستجوی گفتگوها و اشتراک لینک عمومی هم همین‌جا هستند.

نقطهٔ قوت گفتگو کنترل دستی است. شما تصمیم می‌گیرید سؤال بعدی چیست. نقطهٔ ضعفش این است که برنامه نمی‌سازد. اگر بگویید «یک گزارش بازار بنویس، جدول مقایسه بگذار، بعد خلاصهٔ مدیریتی بده»، ممکن است بخشی را انجام دهد و بخشی را فراموش کند مگر خودتان مرحله‌به‌مرحله هل بدهید.

گفتگو وقتی مناسب است که مسئله یک‌مرحله‌ای یا مکالمه‌ای باشد: بازنویسی، توضیح مفهوم، ایده‌زنی، رفع یک خطای کوچک، یا پرسیدن از روی یک تصویر.

ایجنت چه کار می‌کند

صفحهٔ ایجنت با یک هدف شروع می‌شود، نه با یک چت خالی. بعد از ثبت هدف، مأموریت ساخته می‌شود: وضعیت‌هایی مثل پیش‌نویس، برنامه‌ریزی، در حال اجرا، منتظر تأیید، تمام‌شده، ناموفق یا لغو. برای هر مأموریت قدم‌ها، پیشرفت عددی، و خط زمان رویدادها دیده می‌شود.

این یعنی ایجنت «چت با شخصیت ربات» نیست. یک کار را به قطعات می‌شکند و جلو می‌رود. پیشرفت معمولاً به‌صورت قدم جاری از کل، تعداد انجام‌شده و باقی‌مانده دیده می‌شود؛ لازم نیست حدس بزنید مأموریت گیر کرده یا هنوز کار دارد. اگر قدمی به ابزار نیاز داشته باشد (مثلاً نوشتن فایل یا ساخت تصویر)، در مسیر مأموریت مشخص می‌شود. کارهای حساس ممکن است پشت تأیید شما متوقف شوند؛ تا تأیید نکنید ادامه نمی‌دهد.

خروجی نهایی در خود مأموریت جمع می‌شود و در صورت وجود، به یک گفتگوی مرتبط هم وصل می‌شود. اگر وسط کار فهمیدید هدف غلط بوده، مأموریت را ادامه دادن معمولاً گران‌تر از لغو و ساخت مأموریت تازه با هدف دقیق‌تر است.

هدف را مثل تحویل پروژه بنویسید نه مثل گپ. فعل مشخص («بساز»، «مقایسه کن»، «فهرست کن») بهتر از «کمک کن» است. اگر چند خروجی می‌خواهید، همان‌جا بگویید هر خروجی در چه قالبی باشد. ایجنت فرض می‌سازد و فرض‌ها را در مأموریت نشان می‌دهد؛ اگر فرضی غلط است قبل از اجرای طولانی اصلاحش کنید.

ایجنت توکن مصرف می‌کند؛ چون چند قدم پشت‌سرهم برمی‌دارد، معمولاً از یک پرسش تکی در گفتگو پرخرج‌تر است. قبل از مأموریت بزرگ، موجودی را در پلن و توکن ببینید.

جدول تصمیم؛ کدام را باز کنید

هدف را در یک جمله بنویسید. اگر با یک پاسخ متنی تمام می‌شود، گفتگو. اگر چند خروجی یا چند وابستگی دارد، ایجنت.

نمونه‌های گفتگو: «این پاراگراف را رسمی کن»، «فرق این دو رویکرد را بگو»، «از روی این اسکرین توضیح بده خطا چیست».

نمونه‌های ایجنت: «برای هفتهٔ بعد یک برنامهٔ محتوا با تقویم و پیش‌نویس پست بساز»، «این مسئله را به قدم‌های اجرایی بشکن و هر قدم را انجام بده تا فایل نتیجه آماده شود». هدف باید قابل تمام‌شدن باشد. «کمکم کن بهتر شوم» برای ایجنت ضعیف است؛ «یک چک‌لیست هفتگی با سه شاخص قابل اندازه‌گیری بساز» قابل اجراست.

اگر قالب از قبل در محصول هست و فقط چند انتخاب می‌خواهید، نه گفتگو نه ایجنت: شروع سریع یا یک استودیو. استودیوی تصویر یا نوشتن برای همان خروجی تخصصی است. ایجنت را وقتی بیاورید که کار از یک قالب آماده بزرگ‌تر است و باید چند نوع کار به هم وصل شوند.

اشتباه‌های رایج

اولین اشتباه این است که همان سؤال چتی را در ایجنت paste کنید و انتظار معجزه داشته باشید. ایجنت با هدف مبهم، برنامهٔ مبهم می‌سازد.

دوم: وسط مأموریت، در گفتگوی جدا همان کار را تکرار کردن. دو منبع حقیقت می‌سازید و نمی‌فهمید کدام نتیجه معتبر است. یا مأموریت را تمام کنید یا لغوش کنید.

سوم: ایجنت را برای کار یک‌خطی استفاده کردن. هزینه و انتظار بی‌جاست. برای یک بازنویسی، گفتگو کافی است.

چهارم: نادیده گرفتن توقف «منتظر تأیید». اگر UI تأیید می‌خواهد و شما صفحه را ببندید، مأموریت همان‌جا می‌ماند. برگردید و تصمیم بگیرید.

مسیر کلیک واقعی

برای گفتگو: وارد اپ شوید، گفتگو را باز کنید، مدل را در صورت نیاز عوض کنید، بپرسید. جزئیات ورود را در شروع کار با PiGPT نوشته‌ایم.

برای ایجنت: /app/agent را باز کنید، هدف را در یک یا دو جملهٔ قابل اندازه‌گیری بنویسید، مأموریت را شروع کنید، قدم‌ها و خط زمان را نگاه کنید، اگر تأیید خواست پاسخ دهید، و فقط وقتی وضعیت «تمام‌شده» شد خروجی را بردارید.

اگر مأموریت شکست خورد، متن خطا و آخرین قدم را بخوانید. اغلب هدف خیلی بزرگ بوده یا ابزار لازم در آن قدم در دسترس نبوده. هدف را کوچک‌تر کنید و دوباره بسازید؛ اصرار روی همان مأموریت خراب معمولاً نتیجه نمی‌دهد.

بعد از «تمام‌شده» خروجی را همان‌جا بردارید یا در گفتگوی متصل ادامه بدهید. ادامه دادن داخل ایجنت با هدف تازه، مأموریت جدید است نه ویرایش بی‌صدای قبلی. اگر فقط می‌خواهید لحن متن نهایی را عوض کنید، آن قطعه را در گفتگو بگذارید؛ هزینهٔ مأموریت دوم برای یک بازنویسی لازم نیست.

نسخهٔ وب همین مسیرها در چنج‌لاگ نسخه وب PiGPT است.

اگر کار را از پیام‌رسان جلو می‌برید، دستیار بات را با ایجنت وب در دستیار بله در برابر ایجنت وب مقایسه کنید و حد کانال را در کار روزمره فقط از بله بخوانید.

جمع‌بندی

گفتگو مکالمه است؛ ایجنت پروژهٔ کوتاه. هر دو داخل PiGPT زنده‌اند و هیچ‌کدام جایگزین استودیو یا شروع سریع نیستند. اگر همین حالا یک هدف چندقدمی دارید، ایجنت را باز کنید. اگر فقط یک پرسش دارید، به گفتگو برگردید.